20 Eylül 2015 Pazar

SEN, ANNENİ SEVMEKTEN VAZGEÇEBİLİR MİSİN?

Biraz önce oğlum iyi geceler öpücüğü vermek için yanıma geldi. "Baba" dedi, Eskişehirspor yenilince çok üzülüyorsun, bir de rakı kokuyorsun" dedi. Ekledi, "galiba en iyisi hiç takım tutmamak" 

Eskişehirspor kaybedince, eve çöken karanlık ve ağır hava onu mutsuz ediyordu. Öyle bir noktaya gelmişti ki, sırf babası sevdiği için Eskişehirspor'u tutan Kerem, babasını bu kadar üzdüğü için ondan nefret etmeye başlamak üzereydi. 

Bana Eskişehirspor'dan vazgeçmemi ima ediyordu. Bunu teklif edemeyeceğini bildiği için, "sanırım en iyisi hiç bir takımı tutmamak" diyordu. Ona iyi geceler öpücüğü verdikten sonra sordum;

SEN, ANNENİ SEVMEKTEN VAZGEÇEBİLİR MİSİN?

Kesin bir tavırla "hayır" dedi. 
Hani bugünlerde senin en çok sevdiğin bir şarkı var ya. O şarkıda ne diyordu hatırlıyor musun? Hatırlayamadı, hatırlattım. 
Sensiz olan dünyanın adı yoktur
Sensiz olan ruhun kanadı yoktur

İşte oğlum, bizim gibiler için Eskişehirspor böyledir. Bana sarıldı ve hiç bir şey söylemedi. Sadece sarıldı. Bana acıdı mı, benim gibi olacağı için kendisine mi acıdı bilmiyorum. Ben sadece benim gibi olmamasını diliyorum. 

Bu yazı genç, evlenmemiş, çocuksuz arkadaşlara gelsin. Belki onlar çocuklarının mutluluğu için, Eskişehirspor'u sevmekten, yol yakınken vazgeçebilirler. Vazgeçemezsen, eğer annen kadar sevmişsen, hem kulübünü içten içten yiyenlere/yedirenlere hem de rakının zamansız bitişine isyan edersin. 

Her yazının sonunda illa ki bir şarkı çalıyoruz. İşte yukarıda sözü geçen şarkı. Hala rakınız varsa dinleyin.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder